KNOKKE-HEIST — De 52ste Canadese Bevrijdingsmars bracht zondag 8 november een recordaantal van 1.747 wandelaars op de been. De langste tocht liep over 33 kilometer van het Zeeuws-Vlaamse Hoofdplaat naar Knokke. Onderweg herdachten de deelnemers de Canadese militairen die 82 jaar geleden hielpen om de Zwinregio te bevrijden.
Van de Westerscheldedijk naar het Alfred Verweeplein
Aan de Westerscheldedijk in Hoofdplaat klonk de Last Post, een van de herdenkingsmomenten van de dag. Van daaruit voerde het parcours over de Zeeuws-Vlaamse dijken richting Oostburg. Via Zuidzande, Terhofstede en Retranchement bereikten de wandelaars de Hickmanbrug, genoemd naar een gesneuvelde Canadese sergeant. Daar staken ze de grens over en wandelden ze via Oosthoek verder naar Knokke.
Op het Alfred Verweeplein in Knokke vertrokken ook kortere wandelingen van 8, 10, 14 en 19 kilometer. De twee langste lussen volgden een deel van de dijk rond de Zwinvlakte. De tocht van 19 kilometer ging zelfs tot in Retranchement. Op het laatste stuk richting Knokke kwamen de deelnemers van die twee lussen samen met de wandelaars uit Hoofdplaat.
Voor de veertigste keer aan de start
Voor de 54-jarige Ulrik Cauwels uit Knokke-Heist was het zijn veertigste Bevrijdingsmars. Hij stapte voor het eerst mee toen hij twaalf was, met de scouts. Zondag wandelde hij met negentien vrienden. Het viel hem op hoeveel jongeren er meeliepen. In zijn gesprek met VRT NWS benadrukte hij hoe belangrijk het is dat zij blijven stilstaan bij de offers van de bevrijders en bij de wederopbouw na de oorlog.
Cauwels dacht onderweg ook aan Tuur uit Hoofdplaat, die jarenlang met zijn doedelzak meeliep en in maart overleed. Dit jaar stapte diens zoon mee. Onder de deelnemers waren ook zo’n negentig Canadezen, onder wie militairen en studenten.
Waarom de mars in Hoofdplaat begint
In oktober 1944 landden Canadese troepen tussen Hoofdplaat en Biervliet. Van daaruit trokken ze door overstroomde polders en langs dijken richting Oostburg en de Belgische grens. Op 1 november reden Canadese tanks door de Lippenslaan in Knokke. In Duinbergen en Heist duurden de gevechten nog enkele dagen.
Die opmars maakte deel uit van de Slag om de Schelde. De geallieerden hadden Antwerpen al in handen, maar Duitse stellingen langs de Westerschelde versperden de toegang tot de haven. Pas nadat de oevers waren ingenomen en de vaargeul mijnenvrij was gemaakt, konden bevoorradingsschepen Antwerpen bereiken. Langs de huidige bevrijdingsroute herinneren achttien zuiltjes aan de Canadese opmars door de grensstreek.